کاش میشد به عنوان یک انسان دارای یک شخصیت و هویت مستقل بودم کااش.جدا از جنسیتجدا از دختر حاجی بودنجدا از دختر مامان بودنجدا از خواهر بودنجدا از کارمند بودنو خیلی چیزهای دیگهمن همه رو با عقاید و تفکراتشون میپذیرمحتی خانواده ام رودوستشون دارم و درکشون میکنم ولی چرا پذیرش و درک کردن برای اونها انقدر سخته ؟!همیشه باید نگران آبرو باشم . آبروی بقیه !! آبروی مامان و بابا و کل خاندان .پس من چی ؟ تا کی باید خود واقعیم رو سانسور کنم از ترس بقیه ؟ چرا تا میام حرفی بزنم میشم ضد نظام و انقلابچرا تا یه چیزی میگم میشم کافر و بی دینچرا میشم قاتل بقیهواقعا امیدوارم روزی برسه که همه رو قبول کنیم با هر عقیده ای تا زمانی که به ما آسیبی نرسونه !پ.ن ۱: مسلما اینکه میگم هر عقیده و تفکری رو قبول دارم بدین منظور نیست که کسی رو هم که پد*و*فیل هست قبول دارم !!!حالا تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل ...پ.ن ۲: چیزی که نوشتم صرفا در مورد اعتراضات نیست!! در هر زمینه ای با خانواده و اکثر اطرافیانم در تضاد هستم متاسفانه .

بيشترين سهم افسردگی و ناراحتی و بیحوصلگیمبخاطر دلتنگیهخیلی دلم براش تنگ شده ولی بهش پیام نمیدم.دیگه من شروع نمیکنمببینم خودش کی پیام میده :)) اصلا یادش هست یا نه !مطمئنا که یادش هستچون توی اینستا هایدم کردهدفعه قبلی که ازش پرسیدم ، گفت از همین رفتارت خوشم نمیاد که زود قضاوت میکنی !بعدشم گفت که ۵۳۰ نفر رو هاید کرده بودم چون میخواستم ۵ تا از دوستام اون استوری رو ببینن ، شرایط گذاشتن کلوز فرند هم نداشتم.اون موقع قبول کردم .الانم تمام تلاشم اینه که قضاوت نکنم (!)

روزهایی که صبح زود باید بیدار بشم از بدترین روزهای عمرمه :)) من خوابم میاد